Kategoria:Kuchnia węgierska

Wersja z dnia 18:28, 15 cze 2012 autorstwa Macias (dyskusja | edycje)

(różn.) ←poprzednia wersja | zobacz aktualną wersję (różn.) | następna wersja → (różn.)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Kuchnia węgierska

Kuchnia węgierska najczęściej kojarzy nam się z papryką, która używana jest w większości potraw z tego regionu. Zasadniczo nie ma w tym stwierdzeniu żadnego błędu, niemniej jeszcze na początku XIX wieku mało która węgierska książka kucharska prezentowała na swoich kartach przepisy, które wykorzystywały paprykę. Jej pojawienie się w Europie, a więc i na Węgrzech, zbiegło się z odkryciami Kolumba, ale również poprzez Turcję. To właśnie dzięki temu drugiemu krajowi popularne warzywo stało się jednym z elementów kulinarnych receptur, gdyż w trakcie okupacji tureckiej papryka była jedną z tych jarzyn, które przez najeźdźców były hodowane. Dopiero z upływem lat, ze szczególnym nastawieniem na XX wiek papryka stała się jednym z najważniejszych składników węgierskich garnków i patelni. W kuchni węgierskiej dominująca rolę posiada wieprzowina oraz smalec wieprzowy. Rzecz jasna wraz z modą na zdrowie żywienie sytuacja ta zaczęła się zmieniać, niemniej w tych najbardziej tradycyjnych przepisach natkniemy się głównie na produkty pochodzenia wieprzowego. Potrawy mięsne są najczęściej duszone wraz z cebulą oraz doprawiane kwaśną śmietaną, która służy również jako zagęszczacz do zup. Węgierski gulasz to kolejne danie, które jest charakterystyczne dla tamtego regionu. Jednakże jest on nieco inaczej gotowany, niż dzieje się to chociażby u nas. W wydaniu węgierskim jest to bardziej gęsta zupa lub mięsne ragout, z cebulą, papryką oraz gotowanymi razem ziemniakami pokrojonymi w kostkę. Gulasz w naszym rozumieniu to porkolt, gdzie jest znacznie więcej cebuli, sos ma większą gęstość, a całość jest przez znacznie dłuższy czas duszona, niż gotowana. Potrawom towarzyszą na talerzu najczęściej ziemniaki, ryż, kluski, tarte ciasto tarhonya oraz makarony zmieszane z warzywami, do których zaliczamy zielony groszek, fasolkę szparagową, kalarepę, czy strąki papryki. Ryby są tu nieco mniej popularne, gdyż Węgry nie mają dostępu do ryb słonowodnych, opierając się głównie na słodkowodnych. Najbardziej charakterystycznymi gatunkami są fogasz i czeczuga. Oczywiście w tym zestawieniu nie mogłoby zabraknąć deserów, które również są obecne w książkach kucharskich występujących na terenie Węgier. Tamtejszy strudel, zwany vargabeles, to strudlowe ciasto, przekładane ugotowanym makaronem wymieszanym z twarogiem, jajkami, cukrem, kwaśną śmietaną i rodzynkami. Całość pieczona jest w piekarniku. Węgry słyną z swoich słodkich wypieków, które są w stanie konkurować z Szwajcarskimi, czy Francuskimi. Wina węgierskie straciły nieco na swoim prestiżu, ustępując miejsca trunkom z Włoch oraz Francji, niemniej wśród wielu osób wciąż ciesza się sporym uznaniem. Biały tokaj, czy czerwony egri bikaver są najznamienitszymi reprezentantami gatunku.